Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Լենա մորաքույր,իսկ որքա՞ն գումար է անհրաժեշտ մայրիկին բուժելու համար…

Վանյան հարևանուհուս տղան է,ում կյանքը լի է թե՛ սիրով և թե՛ արցունքներով:Նրա ծնողները սովորական աշխատող մարդիկ էին.յահրն աշխատում էր պահակ,իսկ մայրը՝ մանկապարտեզում դայակ:

Երևի հասկանում եք,որ ընտանիքում գումարը միշտ պակասություն էր անում:Եթե սառնարանը միշտ լի էր,ապա հագնելու շատ բան չկար:Երբ Վանյան դարձավ 7 տարեկան,նրանք ևս մի երեխա ունեցան՝աղջիկ:

Ես ամուսնուս հետ ապրում էի հարևանությամբ:Մեր տղաները արդեն վաղուց մեծացել էին,արդեն առաձին էին ապրում,սակայն,միևնույն է մեզ հաճախ էին այցելում:

Ժամանակի ընթացքում Վանյայի հայրը սկսեց խմել,նրան ազատեցին աշխատանքից,իսկ մայրը դայակի աշխատանքը փոխեց խոհանոցային աշխատանքի հետ,որպեսզի ուտելիքներին ավելի մոտ լինի:Տան ողջ հոգսը փոքրի Վանյայի վրա էր:

Տղան ամեն բան անում էր թե՛ տան հոգսերն էր հոգում և թե՛ քրոջն էր տանում մանկապարտեզ:Տանը ճաշ էր պատրաստում,կերակրում էր քրոջը:

Վանյայի հայրը արդեն շատ էր խմում,երբեմն նաև ձեռք էր բարձրացնում կնոջ վրա:Կինը երկար ժամանակ պայքարում էր,սակայն  հետո ինքն էլ սկսեց խմել:Վանյան 6-րդ դասարանում էր սովորում,երբ նրա հայրը մահացավ:Ես և ամուսինս կանչում էինք երեպաներին մեր տուն,կերակրում էին նրանց:Ես փորձում էի Վանյային գումար տալ,սակայն նա հրաժարվում էր:

13 տարեկանում տղան սկսեղ աշխատել:Սկզբում նա բեռներ էր բարձում խանութում,հետո սկսեց տարբեր մարդկանց դաշտերում աշխատել:Չնայած մայրն արդեն իրենց կորղրել էր,տղան մորը շատ էր սիրում:

Մի օր Վանյան եկավ ինձ մոտ և ասաց.

-Լենա մորաքույր,իսկ որքա՞ն գումար է անհրաժեշտ մայրիկին բուժելու համար:Ես համաձայն եմ աշխատել օր ու գիշեր,միայն թե նա վերադառնա իր նախկին կյանքին:

Հաջորդ օրը ես և ամուսինս որոշեցինք,որ պետք է օգնենք կնոջը բուժվել:

Ավագ որդիս եկավ,Վանյային և մորը տարավ քաղաք բշժկի մոտ,աղջիկը մնաց մեզ մոտ:Երբ նրանք վերադարձնա Վանյան ասաց.

-Ես շնորհակալ եմ ձեզ,ես ամեն բան կվերադարձնեմ,խոստանում եմ:

Ինձ համար այդ գումարը կարևոր չէր,ինձ երջանկացնում էին այդ տղայի աչքերի միջի երջանկությունը:Հարևանուհիս բարեբախտաբար բուժվեց,հրաժարվեց ալկոհոլից,սկսեց աշխատել,նրանց կյանքը կամաց-կամաց կարգավորվեց:

Տղան մորն ամեն ինչում օգնում էր:Նա և՛ աշխատում էր և՛ սովորում:Դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվեց համալսարան,հետո սկսեց աշխատել իր մասնագիտությամբ և կարողացավ ապահովել իր ընտանիքի բարեկեցիկ կյանքը:

Մի օր՝ մարտի 8-ի նախօրեին, մեր տան դուռը թակեցին:Վանյան էր:Նա մեծացել էր,արդեն մեծ տղամարդ էր,սակայն նույն երախտապարտ աչքերով տղան էր մնացել:

Նա մեկնեց ինձ գեղեցիկ մի ծաղկեփունջ,կոնֆետներ և մի ծրար:Ես վերցրի գումարը,որպեսզի չվիրավորեմ նրան և տվեցի դրանք Վանյայի մայրիկին:Դրանք նրանց ավելի անհրաժեշտ էին:

Արդեն մեծացած Իվանի կյանքի լավ էր դասավորվել:Նա սիրելի ընտանիք ուներ,երեխա,աշխատանք:Նա երբեմն մեզ հյուր է գալիս,թեյում ենք միասին,զրուցում ենք:Նրա ուշադրությունը,օգնությունը,բարի վերաբերմունքը միշտ հաճելի է մեզ համար:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց` Aseltika.ru

Жми «Нравится» и получай только лучшие посты в Facebook ↓

Լենա մորաքույր,իսկ որքա՞ն գումար է անհրաժեշտ մայրիկին բուժելու համար…

ԴԻՏԵԼ

Don`t copy text!